CP 14 | A Picaraña - Santiago de Compostela (19 km)

Nog in het halfdonker verlaten we het pension, het ziet er opnieuw regenachtig uit. We dragen natte sokken, natte schoenen, natte rugzakken. Het pension, schoon en netjes maar volledig gestoffeerd met marmer, reageert als een koelcel sinds onze verregende aankomst. In dit huis kan het vocht niet weg. Ramen openzetten helpt niet want buiten is het nog vochtiger. Er zit niets anders op dan ons warm te lopen. 

CP 13 | Vilanova de Arousa - A Picaraña (15 km)

Vanmorgen is het heel vroeg opstaan voor de boot van 8 uur. Voordeel: ontbijten doen we aan boord. We zitten met het hostel dicht bij de haven dus we maken een kort loopje door het donker. 

CP 12 | Combarro - Vilanova de Arousa (10 km)

Als we opstaan, horen we het gekletter tegen de rolluiken. De regen komt met bakken uit de lucht. Een van de gasten waarschuwt ons voor de hevige regenval tijdens de etappe van vandaag. Bij het ontbijt in het hostel bespreekt onze begeleidster of het verantwoord is om te gaan lopen. Zij meent van wel. Voor de zekerheid heeft ze ruggespraak gehouden met Nederland. Er is groen licht gegeven. Dus we gaan.

CP 11 | Pontevedra - Combarro (12 km)

Hostels zijn er in soorten en maten en vooral kwaliteit. Als ik terugdenk aan de afgelopen nachten sprong pension Sandra in Vila Chã eruit maar dat was dan ook meer een B&B. Van de hostels is mijn top 3 van de 11 overnachtingen het hostel in Porto (vanwege de scheepskooien en het uitgebreide ontbijt), het hostel naast de basiliek op de berg in Viano do Castelo (vanwege de moderne, schone en ruime inrichting en de locatie) en het hostel van de afgelopen nacht in Pontevedra (modern, schoon, eveneens met scheepskooien). Maar nu is daar ineens een klein hostel in het buitengebied van Casalvito (Combarro) dat alles overtreft, ondanks dat het niet groot is. Zonder het van binnen te hebben gezien, weet ik dat ik de resterende etappe naar het klooster niet ga maken. Maar laat ik bij het begin beginnen, in Pontevedra. 

CP10 | Redondela - Pontevedra (22 km)

We nemen afscheid van ons achtste wandelmaatje. Haar blessure is zo ernstig dat ze niet meer mee kan lopen. Vandaag vliegt ze vanaf Santiago terug naar Nederland. We nemen afscheid van haar na ons gezamenlijke ontbijt in een bakkerijtje, een dikke knuffel en een laatste groet voor we gaan. Onze begeleidster gaat met haar mee tot de luchthaven, het dilemma is van haar gezicht te lezen want ze wil haar groep ook niet in de steek laten. 

CP 09 | A Ramallosa - Redondela (18 km)

We vertrekken een half uur eerder uit het hostel maar niet vanwege de bedwantsen. Helaas wordt onze tijdwinst tenietgedaan door een ernstig traag verlopend ontbijt in een barretje. De barmedewerkster doet haar best maar kan de drukte niet aan. Daarbij krijgen de Spanjaarden voorrang en moet ze ons al snel nee verkopen voor croissants, ham en kaas. En dus kunnen we pas tegen negen uur op weg. Het hoort allemaal bij de camino. 

CP 08 | Mougas - A Ramallosa (16 km)

Vandaag begint flink anders dan de afgelopen dagen. Niet het opstaan, het inpakken of het tijdstip van vertrek maar een van ons zal niet meelopen. Gisteren legde ze haar laatste kilometers per taxi af naar ons hostel in Aguncheiro. Haar knieprobleem is de afgelopen nacht niet hersteld en ze rijdt daarom per taxi alvast naar het volgende hostel. Het is een domper die ons allemaal kan overkomen. 

CP 07 | A Guarda - Mougas (21 km)

Het hotel serveert een eenvoudig ontbijtbuffet. Dat heeft als voordeel dat we daarna direct op weg kunnen. Terug naar de haven, langs de kerk en de door huisvlijt vervaardigde haak- of breiwerk ingepakte gemeenteboompjes, in een poging de stad wat extra kleur te geven. Zonder zon heeft het nauwelijks effect. En zonder zon moeten we het doen. 

CP 06 | Vila Praia de Âncora - A Guarda (15 km)

Als we om 8 uur op de boulevard van Vila Praia voor ons hostel staan, zien we voor het eerst geen blauwe lucht. Maar ook geen wolken. Wel hangt er een gelige sluier die zich vanuit zuiden tot boven ons hoofd heeft uitgerold. Het geeft de omgeving een vreemde, sepia-achtige kleur. 

CP 05 | Viana do Castelo - Vila Praia de Âncora (23 km)

Na een redelijke nacht - mijn eerste nacht boven in een stapelbed - word ik wakker van een prikkelende geur in mijn neus. Staat er nou zo vroeg iemand te roken op het balkon? Ik probeer mijn slaap terug te winnen maar op wat gedoezel na lukt het niet. De geur is te indringend. Ik hoest. Het is tijd. 

CP 04 | Marinhas - Viana do Castelo (25 km)

Vandaag begint een nieuwe dag met hetzelfde ritueel. Na het standaard ontbijt lopen we rond negen uur het hostel uit voor een tocht van zo'n 21 kilometer, met onze rug naar de avondmis-kerk en de mausoleumachtige begraafplaats aan de overkant. Zijn begraafplaatsen in het algemeen niet de leukste uitjes, in Portugal zijn ze zonder redelijk doel helemaal het vermijden waard. Hier geen Amsterdams Zorgvlied of Parijs' Père-Lachaise. 

CP 03 | Aguçadoura - Marinhas (19 km)

De nacht was jammer genoeg weer rommelig, op een slaapkamer met 3 stapelbedden, gedeeld met vier onbekende slapers en een wandelzuster. Er heerst diepe rust en toch val ik pas tegen ochtend in een diepere slaap. 

CP 02 | Vila Chã - Aguçadoura (20 km)

Wat een goede nacht was dit, maar liefst negen uur geslapen. We voelen ons stuk voor stuk beter. Verder is het net als gisteren: opstaan om 7 uur, ontbijten om 8 uur en onze bagage klaarzetten voor het transport. Een label met overnachtingsadressen aan onze rugzak of tas wijst de ons onbekende chauffeur de weg naar het volgend overnachtingsadres. Wij hoeven alleen maar te lopen. 

CP 01 | Porto - Vila Chã (15 km)

Het vliegtuig van Amsterdam naar Porto vertrekt 2,5 uur later dan gepland. Het schept meteen een band onder acht vrouwen, op sommigen na vreemden van elkaar maar met hetzelfde doel voor ogen. 

Even na elf uur 's avonds lopen we vanuit het vliegtuig de luchthaven van Porto binnen. De taximan staat gelukkig nog op ons te wachten. In een zwart, A-team-achtig busje brengt hij ons in sneltreinvaart naar het hostel midden in de oude stad, vlak bij de rivier Douro en de vermaarde Eiffelbrug. 

29 & 30 mei 2023 | Christoffelpad (W2D - 45 km)

Dag 1 | Hasselt-Vollenhove (25 km)

Mijn allereerste 'pelgrimstocht' is een tweedaagse wandelroute, je moet ergens beginnen. De folder noemt het een themaroute, dus ik benader het net zo bescheiden. Dat neemt niet weg dat de route middenin de Nederlandse bijbelgordel ligt en als ik in Hasselt (Overijssel) de route oppak, is dat deze tweede Pinksterdag goed te merken. De enige levende zielen buiten zijn de opstartende uitbater - 'als ik er ben, ben ik open' - en ik, zittend achter mijn koffie-met-appeltaart-op-het-terras.