Natuurpad | 11 september 2021 | Zuidwolde-Balkbrug

Als eerste kijk ik door het slaapkamerraam. Het is droog. Behalve bed en brood is het een primaire behoefte om te weten wat het weer is. Na het opstaan zet het gastgezin me aan een uitgebreid ontbijt. Ik neem twee boterhammen met kaas extra voor onderweg en bedank ze even later hartelijk voor hun gastvrijheid. Weg ben ik, voor de vierde en voorlopig laatste etappe. Het natuurpad loopt pal achter hun huis, ik kan starten vanuit hun achtertuin, maar het voelt als smokkelen als ik niet aan de route begin waar ik gisteren ben gestopt, bij de begraafplaats aan het begin van Zuidwolde. En zo loop ik om half 9 eerst een onlogische lus door het dorp waarmee ik ook echt de eerste 500 meters van de route afleg.

Natuurpad | 10 september 2021 | Ruinen-Zuidwolde

Ik word wakker in een luxe B&B even buiten Ruinen. Deze Rozenkamer kijkt in de volle breedte uit over de weilanden. Daar bezorgt de gastvrouw mij een fantastisch ontbijt in een rotan mand. Terwijl ik op een nevelig weitje met schapen kijk, geniet ik van het ontbijt. Ook de schapen staan aan hun ontbijt maar voor sommigen is gewoon te vroeg, ze liggen nog lekker in hetzelfde gras. Rond half 9 rijd ik drie haltes met de bus mee, het scheelt me twee kilometer lopen. Bij de halte stopt ook het fietspad en dus moet ik net als gisteren over de weg lopen waar het autoverkeer voorbijraast. Drenten houden van doorrijden. Gelukkig is het nog geen 500 meter. Links van een overgroeid parkeerhaventje sla ik opgelucht het bospad in en start mijn volgende etappe van het Natuurpad.

Natuurpad | 9 september 2021 | Beilen-Ruinen

De B&B aan de Beilervaart houdt het midden tussen een chambre annex table d'hôtes en een gastadres van de vereniging Vrienden op de Fiets. Alles is aanwezig voor een aangenaam verblijf en de gastvrouw serveert mij op verzoek een driegangenmenu met een glaasje wijn. Dat je daarbij met haar mee-eet, moet je maar op koop toe nemen. Het is zo huiselijk dat ik na afloop help om de vuile vaat naar de keuken te brengen. Ik moet zoeken naar een leeg plekje op het aanrecht. 

Natuurpad | 8 september 2021 | Hooghalen-Beilen

In de ochtendschemering ga ik van huis. In het oosten komt de zon als een knaloranje mandarijnenpartje op aan een wolkenloze hemel en weer later strijkt ze met een geelgouden licht over wegen en weilanden. Vanuit bus en trein op weg naar het oosten verandert het landschap van dichte bebouwing in een open groene ruimte. Op het station van Assen heb ik tijd om een cappuccino-to-go te halen en om 10 uur stap ik uit de bus in Hooghalen. Na ruim acht maanden ben ik terug in Drenthe en pak de route van het langste natuurpad van Nederland weer op. Uitstel betekent niet altijd afstel.