DMT | 15 mei 2022 | Eijsden - Maastricht (14 km)

Vanmorgen kon ik voor de eerste keer deze week uitslapen, het tijdstip van ontbijt de vorige avond verzet van acht naar negen uur. Ruim voor tien uur wacht ik aan het Bat (de kade) tot de pontjesbaas zijn voet- en fietsveer heeft klaargemaakt voor de eerste oversteek. Ik sta er vroeg zodat ik me zeker van een plaatsje weet bij de eerste overtocht vanaf Eijsden. Helemaal overbodig, zo blijkt. Het is op een enkele voetganger en fietser na zondags rustig. 

DMT | 14 mei 2022 | Noorbeek - Eijsden (13 km)

Inmiddels heeft het voor mij het zangerige maar onbegrijpelijke Duitslimburgse dialect plaatsgemaakt voor een meer Belgisch- of Brabantslimburgs zodat ik gelukkig weer versta wat er wordt gezegd. Dat ligt aan mij. Vanmorgen maak ik dan ook een gezellig praatje met de twee uitbaters van de B&B. Hoewel ze mij geen fanatieke wandelaars lijken zijn ze oprecht geïnteresseerd, of weten het als gastheren goed te veinzen. En ook in het laatste geval voel je je als gast welkom. 

DMT | 13 mei 2022 | Eperheide - Noorbeek (15 km)

Of het aan de gehorige bezemkasthotelkamer heeft gelegen of niet, de vijfde dag word ik anders wakker en sta ik minder uitgerust op dan de eerste vier. Maar het Grote Buiten roept en nieuwsgierig naar wat komt vul ik mijn rugzak, een ritueel waarbij inmiddels alles een vaste plek heeft. Dan trek ik de kamerdeur achter me dicht, - vaarwel, nooit meer - wurm me door het smalle gangetje en sluip met mijn lompe wandelschoenen als pantoffels over de korte treetjes richting het ontbijt. Er zijn meer gasten in de ontbijtzaal op deze vroege vrijdagmorgen dan verwacht. Ik hoop maar dat hun kamer comfortabeler is geweest. In de serre ontbijt ik in stilte, geniet van het uitzicht en word langzaam wakker. Het is tijd om op te stappen. 

DMT | 12 mei 2022 | Wahlwiller - Eperheide (16 km)

Ook vandaag is mijn door een sopje geslagen kleding weer op tijd droog. Een klein geluksmoment in het overzichtelijke leven van een meerdaagsewandelaar. Aan het lijf of in de rugzak, natte plunje is not done. 

DMT | 11 mei 2022 | Vaals - Wahlwiller (15 km)

Of ik ontbijt erbij wilde, vroeg de bescheiden uitbater van het hotel in Vaals bij het inchecken gisteren. De prijs was best schappelijk maar in mijn eerlijkheid antwoordde ik, er zit een supermarkt hiertegenover. Hij begreep het wel. En dus koop ik deze morgen na het uitchecken - sleutel in de brievenbus - om iets voor 9 uur mijn ontbijt aan de overkant.

DMT | 10 mei 2022 | Kerkrade - Vaals (16 km)

Rond half 9 stap ik na een ontbijt-met-alles-erop-en-eraan weer op na een goede nacht in de B&B in Kerkrade. Ik voel me uitgerust. De zon is al even op en het belooft een mooie dag te worden. Vlak voor ik vertrek maak ik nog een gezellig praatje met de gastvrouw in haar achtertuin terwijl ik mijn wandelschoenen strik. Als ik de route weer heb opgepakt bij de Hubertuskapel, een mijnwerkersmonument, ben ik inmiddels in Duitsland. Ik merk er niets van. 

DMT | 9 mei 2022 | Eygelshoven - Kerkrade (11 km)

Het is maandagmiddag, iets voor half een. Na een vier uur durende treinreis is het perron, de stationsaanduiding en een abri ongeveer het enige dat ik van Eygelshoven te zien krijg. Het is een lichte teleurstelling dat de Dutch Mountain Trail zonder verdere aanduiding vanaf dit splinternieuw maar verder onbeduidend stationnetje-buiten-de-bebouwde-kom van start gaat, slechts één halte voorbij het wereldvermaarde Landgraaf. Als dit het visitekaartje is voor de rest van de route verwacht ik een bescheiden streekpad.