15 maart 2021 | Een jaar aan ommetjes

Precies een jaar geleden viel de beslissing: thuiswerken was sinds die maandag de norm. In ieder geval voorlopig. Net als de andere thuiswerkende Nederlanders maakte ik het beste van de intelligente lockdown. Ik installeerde me aan de eettafel met laptop, notitieblok, thee en telefoon en ging aan de slag. 

21 juni 2020 | Reisversoepeling op de Veluwe

Bij alle reisversoepelingen gunde ik mijzelf er ook een. Weliswaar binnen Nederland maar als een kans zich voordoet, kan je er maar beter gebruik van maken. En dus deed ik even de Veluwe aan. Geen meerdaagse dagtochten met rugzak over lange afstands- of streekpaden, niet eens een lokaal klompenpad. Samen met een wandelmaatje liep ik er een ommetje. 

Week 22 | Stiltewandelingen

Half maart liep ik mijn eerste thuiswerkommetje. Nederland was zojuist slim op slot gegaan. We moesten binnenblijven, thuiswerken, handenwassen, hoesten en proesten in de corona-corner van onze arm. Het eindpunt van deze crisis lag onzichtbaar voorbij de heuvel. Nederland ging plat, Nederland verstilde. Dat gold ook voor landen dichtbij en ver weg. En dat maakte het stiller dan stil. We hielden een opgelegde winterslaap terwijl de natuur om onze voorjaarsaandacht schreeuwde.

Week 21 | Stiltewandelingen

Sinds mijn ommetjes ben ik fan van de bonte specht, een echte bosbewoner. Of hij nou op zoek is naar eten, een vrouwtje versiert, een huis bouwt of zijn grenzen aangeeft, met zijn snavel timmert hij er flink op los. Ondanks dat het om een beschermde soort gaat - of juist dankzij - heb ik me voorgenomen om er deze week een te vangen.

Week 20 | Stiltewandelingen

Ook in deze week ging het om herdenken: het oorlogsbombardement op Rotterdam, de vuurwerkramp in Enschede, de vliegtuigramp in Tripoli maar ook het tragische ongeval van de surfers in Scheveningen. Herdenken kent verschillende gedaanten, zoals denken aan wat was. Tegelijk was het ook een week van bevrijden, in het hier en nu. Zeven weken na de donkere maandag toen ons de intelligente lock down werd aangezegd kwamen nu de versoepelingen. Wat keken we er naar uit!

De (Thuis) Wandelen-tag

Vanuit mijn nieuwsgierigheid naar wandelende collega-bloggers stuitte ik op de blog van Vera. Hier las ik over haar wandelen-tag. In deze coronatijd heeft ze deze uitgebreid met de Thuis Wandelen-tag. Het is niet alleen haar nieuwsgierigheid naar de wandelende ander, ze gunt mij met haar vragen input voor een eigen blogpost. En jij komt meer over mijn liefde voor het wandelen te weten.

Week 19 | Een (t)huisgemaakte W4D

Uit nieuwsgierigheid laat ik deze week een rekensommetje los op mijn wandelresultaten. Liep ik in de maanden januari en februari gemiddeld 23 kilometer per week (3 km per dag), sinds ik thuiswerk is dat 28 kilometer per week (4 km per dag). Niet een verschil om steil van achterover te slaan. Toch, als ik me bedenk dat ik in het precoroniale tijdperk langere tochten liep - kon lopen - zoals de eerste etappes van het Natuurpad in Groningen, dan is dit een prestatie te noemen. Ik ben tevreden, nu mijn wandelvrijheid voornamelijk bestaat uit ochtendommetjes.

Week 16 - 18 | Stiltewandelingen

Het zijn de weken van de werkelijke Gewenning. Gewenning aan het thuiswerken, gewenning aan de vaste ochtendommetjes. Gewenning dat er weinig anders is te doen dan thuisblijven en volhouden. Of, zoals de Vlamingen zo verbeeldend zeggen: blijf in uw kot. Wat de boodschap net iets duidelijker maakt. Van gewenning komt vertraging. Van vertraging komt verstilling. En dat is misschien wel de mooiste van deze drie. Verstilling zet de ramen van de zintuigen wijder open.

Week 14 & 15 | Stiltewandelingen

Een maand geleden ging Nederland op slot. Niet domweg op slot zoals elders in de wereld maar intelligent op slot. Het was donderdag 12 maart 2020. De maandag erna maakten Nederlanders een massaal terugtrekkende beweging in hun huizen, nou ja, toch minstens 60% van werkend Nederland. Kinderen, voor het gemak werd de leeftijd opgerekt tot zo'n 20 jaar, gingen gewoon nog even naar school. Van hen hadden we coronatechnisch niets te vrezen.

Natuurpad | Uitstel

Nooit gedacht dat ik zo snel na mijn uitstel door winterstormen C tot en met E opnieuw een etappe van het Natuurpad moest uitstellen. Dankzij de komst van een virale storm kon ik weer bij C beginnen, het openbare leven in Nederland zo goed als platgelegd. Daarbij was het nog maar de vraag of ik die doorstart in 2020 zou maken. En ik was nog maar net begonnen. Ik voelde een teleurstelling...

5 april 2020 | Rollen door de bollen

Wat te doen op een aangekondigde, zonnigmooie zondagmorgen in april in het jaar corona. Georganiseerde tochten te fiets en te voet zijn definitief afgezegd of toch minstens uitgesteld. Zelfs de Ronde van Vlaanderen moet eraan geloven, lees ik op mijn nieuwsapp. Een wielerronde die sinds de Eerste Wereldoorlog geen jaar heeft overgeslagen. Zo rijgt het virus de afgelastingen als bonte kralen tot een lang koninklijk snoer. Mooi om naar om te zien, zwaar om te dragen. De Ronde fietsen was  niet mijn plan maar een klein tochtje in de buurt moest kunnen.

Week 13 | Stiltewandelingen

Het is mijn tweede thuiswerkweek. Inmiddels loop ik elke ochtend buiten een rondje voor ik naar 'kantoor' ga. Steeds hetzelfde rondje. Vanuit huis is dit het mooiste rondje wat ik me kan bedenken. Lang is het niet. Slechts drieeneenhalve kilometer. Voluit geschreven lijkt het nog wat.

Week 12 | Stiltewandelingen

Mijn eerste week zit erop. Een week van aanpassen. Aanpassen van kantoor- naar thuiswerken, van boodschappen doen in de spits naar daluren en naar ingrijpende sociale onthouding. En natuurlijk aanpassen van wandelplannen.